کلام عاشورایی امام رضا (علیه السلام)

کلام عاشورایی امام رضا (علیه السلام)


در روز اول محرم ریان بن شبیب خدمت امام رضا (علیه السلام) رسید. حضرت به او فرمود: ای پسر شبیب، مردم عرب در زمان جاهلیت جنگ را در ایام محرم حرام می‏دانستند؛ ولی این امت احترام این ماه را از بین بردند و حرمت پیامبر (صلی‏الله علیه و آله) را رعایت نکردند. در این ماه خون ما را حلال دانستند، و هتک حرمت ما کردند و فرزندان و زنان ما را اسیر نمودند، و سراپرده ما را آتش زدند و اموال ما را غارت کردند و رعایت احترام رسول خدا (صلی‏الله علیه و آله) را درباره ما ننمودند.
همانا روز شهادت حسین (علیه السلام) پلک چشمان ما را مجروح کرد و اشکهای ما را روان ساخت و دل ما را سوزاند؛ و عزیزما را در زمین کربلا ذلیل کرد و نزد ما محنت و بلا را تا روز جزا به ارث گذارد. پس گریه کنندگان باید بر حسین (علیه السلام) بگریند، زیرا که گریه بر او گناهان بزرگ را از بین می‏برد.
ای پسر شبیب، اگر خواستی بر چیزی گریه کنی بر حسین بن علی (علیه السلام) گریه کن، چه اینکه آن حضرت را کشتند چنانچه گوسفند را می‏کشند، و با آن حضرت 18 نفر از اهل بیت او کشته شدند که روی زمین شبیه و نظیری نداشتند. آسمانهای هفتگانه و زمینها در شهادت آن حضرت گریستند. چهار هزار ملک روز عاشورا برای نصرت آن حضرت آمده بودند و دیدند حضرت شهید شده است. لذا پریشان و غبار آلود به مجاورت آن قبر مطهر مأمور شدند، تا حضرت قائم (علیه السلام) ظهور کندو از یاران او باشند و شعارشان یا لثارات الحسین است.
ای پسر شبیب، اگر دوست داری که با ما در درجات عالی بهشت باشی محزون باش برای حزن ما و شاد باش در شادی ما؛ و بر تو باد به ولایت ما که اگر کسی سنگی را دوست داشته باشد خداوند متعال او را با همان سنگ محشور می‏کند... .